این موقع سال وقت فیلم های خوبه. همه فیلم هایی که قراره به اسکار برسن دیگه تو این ماه تو سینماها اکران می شن. فیلمی که این روزها خیلی دلم می خواد ببینم The Iron Lady هستش با هنرنمایی خانم مریل استریپ. امروز یه مصاحبه ازش دیدم که می گفت من این بازی رو با همه وجودم دوست داشتم٬ نه برای خودم و نه برای مارگارت بلکه برای مادرم و مادربزرگم و برای همه زنان پیری که روزی قدرتمند بودند و با پیری فراموش می شوند. دوست دارم فیلم رو ببینم هم به خاطر مریل استریپ و هم به خاطر مارگارت تاچر و هم به خاطر مادرم و هم به خاطر همه پیرزنان دنیا.
در هر صورت اولین فیلمی که سال ۲۰۱۲ دیدم یه فیلم خوب و جمع و جور بود به اسم Beginners در سینمای خانگی یه دوست هلندی دیدمش. فیلم سال ۲۰۱۰ ساخته شده. خیلی به هر جفتمون چسبیدو به نظرم هم داستان خوب بود هم فیلم خوش ساخت بود و هم شخصیتها خوب از آب دراومده بودند. شخصیت اصلی داستان درگیر یادآوری خاطرات پدر و مادرشه و یه جورایی هم داره در زندگی حال دست و پا می زنه. به نظر می رسه وقتی یه چیزهایی رو که مربوطه به خاطراتش هستند رو حل می کنه با زندگیش هم راه میاد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر